آنكه با عموم اين دليل ( فأتوا الخ ) معارضى نداريم . فرع اگر در حالى كه بر روزه شصت روز قادر بود و بگرفتن آن شروع نمود ولى در اثناء بعد از تجاوز از 18 روز عاجز شد مىتواند به همان مقدارى كه گرفته اكتفاء كند اگرچه به قدر يك ماه باشد و احتمالا مىتوان گفت چون بدل هريكماه روزه شرعا 9 روز است لاجرم جهت يك ماه ديگر كه نگرفته بايد 9 روز ديگر بگيرد . قوله : و ما فى معناها : ضمير به [ صوم ستين ] راجعست و مقصود از اين عبارت روزه به قدر وسعت قيمت بدنه بر نفرات فقراء است كه عقيده مرحوم شارح بر آن است . قوله : لو عجز عن صومها : يعنى از روزه 18 روز . قوله : و الفرق ورود اه : يعنى فرق بين عجز از 60 روز كه بدل آن را 18 روز دانستيم ولو بر مقدار بيشتر قادر باشد و بين عجز از 18 روز كه در صورت عجز از آن گفتيم تكليف اقدام بر مقدار مقدور مىباشد . قوله : ورود النص اه : نص نام برده را مرحوم صاحب وسائل در ج 9 ص 183 به اين شرح نقل نموده : محمد بن يعقوب از محمد بن يحيى از احمد بن محمد از على بن الحكم از على بن ابى حمزه از ابى بصير از ابيعبد اللّه عليه السلام قال :